viernes, 3 de febrero de 2012
Hezkuntza formala eta ez-formalaren artean, zalantzarik gabe, hezkuntza ez-formalarekin geratzen nahiz. Nire asmoa besteei laguntzea da, beraz, harrera etxe batean lana egitea asko gustatuko litzaidake, baina krisi honekin! bi hezkuntza mota ezberdinetan lana izatea nahikoa izango da niretzat. Baina hezkuntza ez-formalarekin geratzen nahiz.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Zer da hezkuntza, gizarteratzea eta kultura?
ResponderEliminarNiretzat hiru kontzeptuak elkar dihoazte;jaiotzen garenean hezkuntza jasotzen dugu etxean, kalean, eskolan, telebistan...era askotako motak aurki ditzakegu. Normalean ondo eta gaizki dauden baloreak ikasten ditugu, arauak, ohiturak eta hori dena definituko nuke sozializazio eta kultura bezala, ezinezkoa da bakarrik gauza bat ikastea zeren hezkuntzaren bidez sozializatzen gara eta kultura ikasten dugu, edozein herrialdeko pertsonei gertatzen zaie!
Definizio pertsonala bezala esango nuke; hezkuntza jaiotzen garenetik, heriotza arte pasatzen dugun prozesu dinamiko bat dela, aldatzen eta aberasten delako iturri ezberdinen informazioa jasoz.Sozializazioa; gizakientzako oinarrizko prozesua dela esango nuke bizitzarako etapa guztietan arrakasta izateko eta azkenik, kultura; Herrialde, herri edo eremu ezberdineko ohiturak ulertzea eta ikastea da. Beraz kultura mota baten barruan bizitzen bazara, sozializaio ezberdin bat izango duzu hezkuntza mota baten bidez, baina mundu osoan denborarekin inposatu diren balio batzuekin oinarri bezala, hau da, pertsona guztientzako ondo dagoena edo gaizki dagoena, politikoki onartua edo egokia dena.
Objektibotasuna eta neutraltasuna; Hezitzaileok neutralak edo objektiboak izan gaitezke gela batean?
ResponderEliminarObjektiboa izatea, niretzat ezinezkoa da, beti izango duzu iritzi bat eta gainera esaten ez baduzu, gure gorputza ahozkoa ez den komunikatzeko gaitasuna daukanez, oso zaila da pentsatzen duguna ez transmititzea besteei. Teorian eta niretzat normaleena, izango zen, adb. erlijioari buruz hitz egiten badugu gela batean, erlijio guztien eredua ematea, ikasleek, aukera dezaten, hori da niretyzat objektibotasuna. Debate bat sortzen bada, bideratzea objektibotasunatik, hau da ez korriente bat ez bestea errefusatuz edo errespeturik gabe tratatzea, baina guztien iritziak baloratuz.
Neutraltasuna, gutxi gorabehera gauza bera da, baina hitz hau entzuten dudanean, niri bururatzen zait gatazka pertsonal bat, adibidez, nire gurasoak banandu zirenean, nik erabaki nuen, jarrera neutral bat izatea, hau da biei sustengu emozionala ematea, biekin enpatizatuz eta ez gehiego bata edo bestearaekin, nahiz eta nire iritzi propioa izan.Gai honekin ere etortzen zaizkit burura gatazka politikoak, jendeak neutraltasuna izango balu, pertsona mila bizitzen jarraituko ziren, adb. Irak dagoen guda...baina ez nahiz joango bide hortatik. Azkenean,gela batean gaudenean, belakiekin gaude eta hori aprobetxatu behar dugu eta ahal dugun juku gehiena atera behar diogu. Umeak ezin zaizkie pasa gure kutxadurak, hitz egiteko edo iritzia emateko beldurrak...eta hau guztia denborarekin mamitu dugu gizartetik.
Baina zoritxarrez, utopia bat bezala ikusten dut, gaur egungo irakasle gutxi neutraqlak edo objektiboak dira, kontzienteki edo inkontzienteki eta normala ikusten dut, kakotxen artean, hau da,oso zaila da neutroa eta objektiboa izatea egunerokotasunean, emozioak eta sentimenduak ditugulako eta batzuetan hitzak ez dira beharrezkoak, zerbait transmititzeko.